Carel, geboren in 1958 te Waalre, was acht jaar oud toen hij voor het eerst een boek met piano bladmuziek zag. Carel ontdekte dat muziek zijn grootste passie was en het is voor hem altijd een heel belangrijke manier geweest om te communiceren.

In het midden van de jaren 70 werd Carel sterk beïnvloed door zijn broer Jaap met Ierse, Schotse en Engelse volksmuziek en leerde hij melodeon en de Engelse concertina spelen. Begin jaren 80 had Carel voor het eerst contact met een bandoneón. Die geluiden raakten hem tot diep in zijn hart. Vanaf dat moment wist hij zonder twijfel dat hij bandoneonist wilde worden.

Daarna ging zijn carrière in een hoog tempo vooruit. In 1987 werd hij door Astor Piazzolla gevraagd om voor hem te komen spelen in New York (Tango Apasionado, een Broadway-tangomusical). In 1988 werd hij, samen met zijn Sexteto Canyengue, door Osvaldo Pugliese uitgenodigd om naar Argentinië te komen. In 1993 begon hij de cursus Argentijnse Tango aan het Rotterdams Conservatorium Codarts en ontving hij de ‘Gouden Notenkraker’ van de Nederlandse Vereniging van Podiumkunsten. In 1996 verscheen het Sexteto Canyengue op het Montreal Jazz Festival. In 1997 en 1998 waren ze hoofdact van het Edinburgh Fringe Festival.

Op 2 februari 2002 maakte zijn carrière een sprong voorwaarts. Carel speelde ‘Adiós Nonino’ op het Nederlandse koninklijke huwelijk van ZKH Prins Willem-Alexander en, van oorsprong Argentijnse, Máxima Zorreguieta (nu ZKH Koning en Koningin van Nederland). Meer dan 55 miljoen mensen over de hele wereld keken naar de ceremonie. De ‘soundtrack’ van de bruiloft werd drievoudig platina. In de jaren daarna volgden verschillende prijzen, waaronder in 2003 de Edison People’s Choice Award Classic en in 2005 een officiële onderscheiding van de Argentijnse regering voor zijn inspanningen als ambassadeur voor de tangomuziek. In 2012 wordt Carel door Koningin Beatrix (NL) benoemd tot Officier van Oranje Nassau.

Carels concerten zijn sindsdien erg populair. Er zijn talloze tours (nationaal en internationaal*), albums, projecten en samenwerkingen met Nederlandse en internationale artiesten** geweest. Carel vierde het 30-jarig jublieum van zijn carrière met de theatertour genaamd ‘30!’, wat de laatste tour van zijn ensemble was. In 2018 ontving hij bovendien een Edison Oeuvre Award Jazz / Wereldmuziek voor al zijn inzet voor de Nederlandse muziekcultuur.

Met meer dan 80 eigen composities is Carel ook een gevestigde naam voor tango en Zuid-Amerikaanse muziek. Van solostukken voor bandoneón of piano tot volledige orkestpartituren, alles is mogelijk in zijn creatieve geest.

Carel speelde in zijn eigen Sexteto Canyengue en Carel Kraayenhof Ensemble en speelt op dit moment solo, met orkesten en in verschillende langdurige samenwerkingsverbanden (bijvoorbeeld met harpiste Lavinia Meijer) en als duo met de Argentijnse pianist Juan Pablo Dobal. Dit toont zijn flexibiliteit als artiest en benadrukt zijn aanpassingsvermogen binnen verschillende muziekgenres. Tango is zijn passie, maar muziek maken is zijn manier van leven.

* Ierland, Rusland, Australië, China, Engeland, Frankrijk, Duitsland, Italië, Turkije, Indonesië, Schotland, Portugal, Finland, Japan, Zuid-Korea, etc.

** Onder anderen Yo-Yo Ma, Ennio Morricone, Sting, Kristjan Jarvi, Joshua Bell, Lavinia Meijer, Youp van ’t Hek, Herman van Veen, André Hazes, Bløf, Jurk, 3J’s, Caro Emerald, Paul de Leeuw, JURK !. Carel deelde ook het podium met onder anderen Trijntje Oosterhuis, Dana Winner, René Froger, Marco Borsato.